۱۲۲
۴۶
۱۳۹۸/۶/۲۴
تاریخ ایران پس از انقلاب اسلامی (جلد چهارم)(از آشوب های داخلی تا فاجعه ی هفتم تیر)

تاریخ ایران پس از انقلاب اسلامی (جلد چهارم)(از آشوب های داخلی تا فاجعه ی هفتم تیر)

پدیدآور: غلامرضا بهداروندیانی ناشر: مؤسسه فرهنگی هنری و انتشارات مرکز اسناد انقلاب اسلامیتاریخ چاپ: ۱۳۹۸مکان چاپ: تهرانشابک: 6-906-419-856-978

خلاصه

مجموعه ی پیش رو تاریخ ایران را پس از انقلاب اسلامی در چهار جلد به خوانندگان ارائه می کند: در جلد اول از پیروزی انقلاب تا تصرف سفارت آمریکا، جلد دوم از دولت شورای انقلاب تا دولت شهید رجایی و جلد سوم از آغاز جنگ تا بحران آفرینی بنی صدر مورد بررسی و پژوهش قرار گرفت و اینک در جلد چهارم از آشوب های داخلی تا فاجعه ی هفتم تیر مورد تحقیق و بررسی قرار می گیرد.

معرفی کتاب

پیروزی انقلاب اسلامی و ناکامی کاخ سفید در مهار قدرت انقلاب باعث جبهه گیری و تخاصم آمریکا و ایادی آن در مقابل نظام جمهوری اسلامی شد. گروهک ها و احزاب مختلف که با حکومت پهلوی در تخاصم بودند و اغلب نیز توفیقی نداشتند با پیروزی انقلاب اسلامی به سهم خواهی از نظام تازه تأسیس پرداختند و به تدریج با نشان دادن ماهیت و هویت خویش آشوب های گسترده ای را در گوشه و کنار مملکت دامن زدند. در این اوضاع همراهی بنی صدر رئیس جمهور وقت نیز بر شدت و وسعت این آشوب ها افزود و مهار و کنترل آن را دشوارتر ساخت. سازمان مجاهدین خلق که با نشان دادن ماهیت واقعی خود «منافقین» لقب گرفتند، به صورت خشن ترین و بی رحم ترین گروهک مخالف نظام جلوه گر شدند و کوشیدند با ترور شخصیت های اصلی انقلاب، نظام اسلامی را به سمت سقوط ببرند. واقعه ی دردناک هفتم تیر 1360 و شهادت شهید بهشتی و 72 تن از یاران باوفایش از بزرگترین ضربات این گروهک به نظام اسلامی بود. اما رهبری انقلاب اسلامی با قلبی آرام تمامی این مصیبت ها را باعث «بیدار شدن ملت» دانستند و شکست حرکات تروریستی را به دست مردم و نهادهای امنیتی بشارت دادند.

مجموعه ی پیش رو حوادث و تحولات انقلاب اسلامی را از حاکمیت خط لیبرال بر دولت با ریاست جمهوری بنی صدر تا اعلان جنگ سازمان منافقین به نظام اسلامی و سپس فاجعه ی انفجار دفتر حزب جمهوری اسلامی و شهادت شهید بهشتی و یارانش را بررسی می کند. در جلد های اول تا سوم این مجموعه، تحولات ایران از پیروزی انقلاب اسلامی تا اوایل سال 1360، مورد تحقیق و بررسی قرار گرفت و به رشته ی تحریر درآمد. اینک در جلد چهارم با استفاده از دو روش تاریخ نگاری توصیفی و تحلیلی، به تبیین مجموعه ای از تحولات جنجالی و مناقشه برانگیز بهار سال 1360، تا بروز فاجعه ی هفتم تیر پرداخته می شود. درگیری و منازعات فکری و سیاسی گروه ها و احزاب سیاسی، که در نگرش ها و ایدئولوژی های متفاوت و یا متعارض آن ها ریشه داشت، سبب ایجاد التهاب سیاسی در میان طیف وسیعی از نیروهای سیاسی - اجتماعی جامعه شده بود. فضای باز سیاسی به وجود آمده پس از پیروزی انقلاب اسلامی، مشارکت و رقابت سیاسی میان گروه ها و احزاب سیاسی را به میزان قابل توجهی افزایش داده بود. در این زمان، قانون اساسی وضع شده، و مجلس شورای اسلامی شکل گرفته بود. گروه های سیاسی از جمله جبهه ملی، نهضت آزادی، سازمان مجاهدین خلق و حزب توده با استفاده از این فضا به جمع آوری نیرو، سازماندهی تشکیلاتی و نفوذ در ساختارهای حاکمیتی پرداختند. امکان مشارکت سیاسی احزاب مختلف در جامعه ی نوپای انقلابی به گونه ای فراهم شده بود که افراد مختلف از احزاب گوناگون در مسند های مهم دولتی قرار گرفتند. امام خمینی، رهبر انقلاب بر این اعتقاد بودند که انقلاب اسلامی و حکومت برخاسته از آن، به منظور حاکمیت ارزش های اسلامی شکل گرفته و اینک این ارزش ها، در قانون اساسی جمهوری اسلامی تبلور یافته اند. از این رو ملتزم بودن به ارزش های اسلامی و اصول قانون اساسی، امری قانونی و ضروری به شمار می آمد. اما رقابت آزاد سیاسی میان طیف های مختلف سیاسی، اعضای آن گروه ها را به تدریج دستخوش توهم به دست آوردن قدرت برتر، از راه های غیرقانونی نمود. حاکمیت ارزش های اسلامی، برای این گروه ها که با وسوسه ی کسب قدرت، تا قبل از این، همراهی ظاهری خود را به جمهوری اسلامی به نمایش گذاشته بودند، به تدریج امری تلخ و غیرقابل پذیرش جلوه کرد. چرا که آن گروه ها با دارا بودن ایدئولوژی های لیبرالیستی، التقاطی، سوسیالیستی و کمونیستی، اعتقاد و پایبندی به این ارزش ها نداشتند و تنها به منظور به دست آوردن فرصت، در مقابل نیروهای انقلابی سکوت نموده و منتظر ماندند. فتنه ی 14 اسفند 1359، همان فرصت را فراهم نمود که آن گروهک ها با کمک حامیان ایدئولوژیکی خود، در انتظار آن به سر می بردند. ابوالحسن بنی صدر که تا مدتی قبل، عضو جبهه ی ملی بود و سپس ادعا نمود که از عضویت آن خارج شده است، با به راه انداختن هیاهوی تبلیغاتی و جنگ روانی، مناسبات موجود قدرت سیاسی را به چالش فراخواند؛ خود را به بهانه ی کسب آرای مردم، تنها بازیگر قدرتمند عرصه ی سیاسی معرفی کرد و به مقابله با نهادهای برآمده از قانون اساسی، از جمله مجلس شورای اسلامی و قوه ی قضائیه پرداخت. در بهار 1360، گروه های یاد شده که دارای ایدئولوژی های بیگانه بودند، ضمن سوار شدن بر این موج، با بنی صدر به همنوایی برخاستند و ائتلافی همه جانبه را بر ضد جمهوری اسلامی شکل دادند...

این جلد در سه بخش ارائه گردیده است:

بخش اول: گسترش اختلافات

بخش دوم: مهار توطئه براندازی

بخش سوم: اوضاع سیاسی و امنیتی کشور

 

نظر شما ۰ نظر

نظری یافت نشد.

پربازدید ها بیشتر ...

سیاست ورزی در ایران عصر صفوی (قدرت، دیانت، بلاغت)

سیاست ورزی در ایران عصر صفوی (قدرت، دیانت، بلاغت)

کالین میچل

مرکزیت تشیع دوازده امامی در طرح توسعه ی شاهنشاهی صفوی قابل انکار نیست، اما انبوهی از عوامل مهم دینی

شیعیان متقدم: جستارهایی در تبار اجتماعی شیعه تا پایان قرن چهام هجری

شیعیان متقدم: جستارهایی در تبار اجتماعی شیعه تا پایان قرن چهام هجری

محمدحسین افراخته

تاریخ تشیع در پنج قرن اول را می توان مهم ترین دوران شیعه قلمداد نمود. تشیع در این دوران به عنوان یک