این کتاب به بررسی جایگاه نهم ربیع در روایات و اخبار و قصص وارده پرداخته و ضمن بحث از سابقه مسأله در متون کهن از نقش ویرانگر آن در قضیه اتحاد میان مسلمانان سخن گفته است.

بحث های کتاب عبارتند از:
تاریخ قتل خلیفه دوم (که نشان داده شده در اواخر ذی حجه بوده و اساسا ربطی به نهم ربیع ندارد)
روایت نهم ربیع و منبع شناسی آن
حکایت کشته شدن خلیفه دوم در منابع داستانی شیعه
و مباحثی دیگر.

مؤلف در پایان ضمن استفتائی از مراجع معاصر نظر بسیاری از آنان را در باره ناروا بودن آنچه از اعمال زشت در این روز برگزار می شود بیان کرده است.

گفتنی است که مفصل ترین اثر در این باره کتاب میرزا عبدالله افندی با عنوان تحفه شجاعیه است که نسخه های نامرتبی از آن باقی مانده است.

هرچه هست این اولین باری است که پس از انقلاب کتابی مستقل در این باره منتشر می شود.

شاید نخستین کسی که موهوم و موهون بودن این رفتارها را در نهم ربیع اشاره کرد مرحوم شهید قاضی نورالله شوشتری (م 1019) باشد که در اواخر مصائب النواصب آورده است.

در سالهای گذشته مراسمی بر سر قبر منسوب به ابولؤلؤ برگزار می شد که دولت جمهوری اسلامی با بستن درب آن مانع از اجرای آن مراسم شده است.